A A A
Ponedjeljak, 20 Studeni 2017
Mane Đurić: Nisam išao u "Prihvatni Centar" PDF Ispis E-mail
Autor BIRN   
Petak, 03 Travanj 2009 17:16

Bastah i ostali: Vrijeme haosa



02 april 2009  Bivši načelnik policije u Vlasenici govorio o ulogama aktivne i rezervne policije u tom gradu tokom 1992. godine.

Mane Đurić, svjedok Odbrane Predraga Bastaha, svjedočio je kako je od aprila do augusta 1992. godine radio kao “pripomoć policiji Vlasenica radi obezbjeđenja veće zakonitosti”, i da je 8. augusta iste godine imenovan na dužnost načelnika policijske stanice.

“Rat i nemiri počeli su 21. aprila, kada je došlo do nemira u gradu zbog ulaska Novosadskog korpusa i paravojski. Oni su ušli u grad, razoružali građane, pa onda i policiju, od mene su lično uzeli pištolj i preuzeli svu kontrolu nad gradom. To je bilo vrijeme haosa, kada su oni vršili svu vlast”, kazao je svjedok.

Državno tužilaštvo tereti Predraga Bastaha zvanog Car, bivšeg pripadnika rezervnog sastava policije, i Gorana Viškovića zvanog Vjetar, bivšeg pripadnika Vojske Republike Srpske (VRS), za “protjerivanja, mučenja, silovanja i ubistva” Bošnjaka 1992. godine u Vlasenici.

Prema Đurićevom iskazu, Novosadski korpus ostao je u gradu do “19. ili 20. maja 1992. godine”, te je u tom periodu bilo “stalnih pritisaka i maltretiranja od paragrupa”, čiji su pripadnici privodili Bošnjake u stanicu policije, a protiv toga “policija ništa nije mogla”.

“U tom periodu razvlašćivanja, stanica nije ni postojala i sve radnje je radila vojska i paravojska. Stanica je bila šokirana, a kasnije, čim smo stali na noge, zahtijevali smo da se počne poštovati Zakon o krivičnom postupku kada se privode ljudi”, dodao je on.

Govoreći o optuženom Bastahu, svjedok je kazao da ga je upoznao u maju 1992. godine, kao “vrlo angažiranog rezervnog policajca, koji je najčešće radio na poslovima prevoza robe i ljudi”.

Ne mogu da se sjetim da je on (Bastah) ikoga privodio, ali ukoliko se to i desilo, onda je on morao da bude samo pratnja jednom ili dvojici aktivnih policajaca. Tako nalažu pravila službe”, kazao je Đurić i dodao da su rezervni policajci imali “manja ovlaštenja” u odnosu na aktivne pripadnike policije.

Svjedok je u sudnici kazao da mu je poznato da je u Sušici postojao “prihvatni centar”, gdje su građani odlazili “dobrovoljno, kada su željeli napustiti grad”.

“Odatle su organizovani autobusi, koji su ljude prevozili za Kladanj. Kada je bilo previše ljudi, onda bi ih zbrinuli u Sušicu, jer je bio april i zima je bila. Kasnije je vojska dovela nekih stotinjak zarobljenika iz Kalesije, i ne znam šta se tamo dešavalo. Uglavnom taj cijeli prostor je bio u nadležnosti vojske, i ja tamo kao načelnik nikada nisam ni otišao”, rekao je Đurić.

Bastah i Višković se zajedničkom optužnicom terete za “radnje koje su doprinijele sistemu zlostavljanja i progona” u logoru Sušica i drugim zatvorima u Vlasenici.

Tokom unakrsnog ispitivanja, Đurić je kazao da su se krivične prijave za nelegalno naoružanje podnosile samo protiv Bošnjaka, “jer je Sud ocijenio da su oni izbjegli mobilizaciju te da im je oružje nezakonito”, i dodao da, iako je policija imala “saznanja o nekim ubistvima ili nestancima Bošnjaka, bilo je nedovoljno informacija da se pronađu krivci”.

Tokom ispitivanja, Đurić je tri puta upozoren da ima pravo “ne dati odgovor ukoliko bi se na taj način izložio krivičnom gonjenju”.

Naredno ročište zakazano je za 9. april 2009. godine.
Ažurirano Subota, 11 Travanj 2009 21:30